บันทึกคนนำทาง ตอน Boarding Pass
avatar
วันแรมทาง




บันทึกคนนำทาง  << คลิก

ตอน:   BOARDING PASS

เวลาบ่มเพาะให้ชีวิตเกิดประสบการณ์และกล้าแกร่ง
เรื่องเลวร้าย บางทีกลับช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้

ภายใต้สถานการณ์ที่เลวร้ายและกดดัน ในวินาทีที่ไม่มีใครช่วยใครได้ มีเพียงแต่
“สติและปัญญาภายใต้ความสงบนิ่ง” เท่านั้นที่จะทำให้เราผ่านทุกอย่างไปได้ด้วยดี

 

คำสอนสุดท้ายของพระพุทธองค์ เรื่องการดำเนินชีวิตให้ตั้งอยู่ในความไม่ประมาท
“อัปปะมาเทนะ สัมปาเทถาติ” ท่องจำขึ้นใจแต่กลับไม่เคยใส่ใจ
จนได้ประสบกับ
“บทเรียนชีวิต” ที่ไม่มีวันลืมเลือน

http://www.wanramtang.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=539324913&Ntype=3

 



ผู้ตั้งกระทู้ วันแรมทาง กระทู้ตั้งโดยเว็บมาสเตอร์ :: วันที่ลงประกาศ 2011-04-08 13:41:03 IP : 183.89.205.199



ความคิดเห็นที่ 1 (1412119)
avatar
ป้านุช

พระเจ้าทดสอบและให้บทเรียนที่คุ้มค่ามากๆค่ะ ป้านึกย้อนกลับว่า ถ้าboarding pass ของนุ้ยหรือของลูกทัวร์คนอื่นหาย จะเป็นอย่างไร ปลาก็ต้องซื้อตั๋วเพิ่ม อยู่เป็นเพื่อนและจัดการ  ลูกทัวร์คนอื่นๆก็ต้องเดินทางต่อ  นี่โชคดีมากๆที่เป็นของปลา เพราะปลาทั้งเก่งภาษาและประสบการณ์การเดินทาง

 แต่บันทึกนี้อ่านสนุกมากๆ อ่านตามและนึกภาพพร้อมกับลุ้นไปด้วย อ่านแล้วมีอารมณ์ร่วมไปด้วยนะคะ ตอนที่เจอพนักงานคนสุดท้ายก่อนขึ้นแท้กซี่ไปศรีนาคา มีความรู้สึกตันมาถึงคออยากจะร้องไห้ด้วย ที่เจอคนดี อ้อภาพปลาร้องไห้คนเดียว คงเศร้าสุดๆนะ

 ( ความจริง ตาลเกริ่นๆ บอกให้รู้ว่าบอร์ดดิ้งพาสของปลาหาย แต่ก็ลบโพสต์ไป  ป้าก็นึกว่าปลาหาเจอแล้วซะอีก )

  ต่อไปนี้ก็จะต้องเจอแต่โชคดีค่ะ ประสบการณ์เป็นกำไรชีวิตนะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ป้านุช (nuch_mch-at-yahoo-dot-com)วันที่ตอบ 2011-04-08 15:09:54 IP : 203.157.71.179


ความคิดเห็นที่ 2 (1412120)
avatar
LISA

ตอนที่นุ้ยร้องเสียงดังบนเครื่องว่าเกิดอะไรขึ้นและถามเผื่อมีใครเห็นboarding passของปลา หัวใจลูกทัวร์ก็เย็นวาบเหมือนกัน ต่างก็คิดไปว่าถ้าเป็นตัวเองจะทำยังไง หรือถ้านุ้ยไม่มาด้วย พวกเราจะเป็นยังไง ขณะเดินทางไปpahagramพอนุ้ยบอกว่าปลากำลังมา พวกเราก็ค่อยหายห่วงหน่อย พี่ว่าอย่างที่น้องปลาเขียนหน่ะ มันคือการเรียนรู้และสั่งสมประสบการณ์ เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นได้ไม่แปลก และถ้าเกิดอีกครั้ง(หวังว่าไม่นะ)ปลาก็รู้แล้วว่าต้องทำยังไงบ้าง พี่อยากให้ปลาcommentจนท.สนามบิน(ไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อการพัฒนา) พี่ว่าไร้จิตเมตตา การตรวจเช็คpassport+ที่นั่งอีกครั้งมันไม่เสียเวลามากหรอก เพียงแต่มันไม่มีจิตอาสา พี่ว่าแขกบางคนไม่ค่อยrespectเรานะ อย่างไรก็ตามtripนี้สนุกมากเลย ตอนแรกคิดว่ามาคนเดียวจะเหงาแต่เปล่าเลยกลับตรงกันข้าม ป.ปลากะน.นุ้ยอายุยังน้อย ยังมีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะ เรียนรู้และพัฒนาwanramtangต่อไปนะ KEEP GOING

ผู้แสดงความคิดเห็น LISA (nuchrutp-at-bph-dot-co-dot-th)วันที่ตอบ 2011-04-08 15:38:48 IP : 119.46.151.21


ความคิดเห็นที่ 3 (1412122)
avatar
nirnam

1.  ขอยกย่องจากใจจริง ว่า เป็นยอดหญิง จริง ๆ ....ผู้หญิงไทยตัวเล็ก ๆ ในสถาณการณ์อย่างนี้ ในต่างแดน จิตใจมั่นคง และแน่วแน่ จริง ๆ

2.   สไตล์การเขียน ยอดเยี่ยม....... ถึงเวลาแล้วที่จะเป็นนักเขียนเต็มตัวได้แล้ว

3.  คนดี ๆ มี ศิลธรรม มีน้ำจิตน้ำใจ เสมอต้นเสมอปลาย พระคุ้มครอง

4. ถ้าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกลับกันในประเทศเรา?  ถ้า ปลาเป็นผู้หญิงอินเดีย พาลูกทัวร์มาเมืองไทยและเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ในเมืองไทย...........

ผู้แสดงความคิดเห็น nirnam วันที่ตอบ 2011-04-08 16:10:10 IP : 61.90.85.67


ความคิดเห็นที่ 4 (1412126)
avatar
พี่หนิง

 

ป.ปลา น้องรัก พี่หมดทิชชูไปหลายแผ่นแล้วนะจ๊ะ

ไม่มีอะไรจะพูด แต่ขอบอกว่าจะเป็นกำลังใจให้น้องๆตลอดไปค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่หนิง (ning_india-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-04-08 16:32:15 IP : 182.53.101.34


ความคิดเห็นที่ 5 (1412147)
avatar
ป.ปลา

ป้านุชคะ - ขอบคุณมากๆค่ะ นุ้ยพูดเหมือนป้านุชเลย 55 เป็นนุ้ย นุ้ยจะทำยังไง ?? แต่ปลาแอบคิดแผนไว้แล้วล่ะ ตอนขึ้นเครื่องเค้าไม่ได้ตรวจพาสปอร์ต ปลาคงแอบเปลี่ยน Boarding Pass กับใครคนนั้น แล้วส่งเค้าขึ้นเครื่องไปเลย อิอิ แค่คิดนะ อย่าให้มันเกิดจะดีกว่า ปล. ปลาสั่งให้ตาลลบโพสต์ไปเองล่ะป้า ตอนนั้นหน้ามืดมันเขินและอายจังค่ะ แถมดุน้องไปอีกหน่อย ตอนนี้ตาลยังงอนอยู่เลยอ่ะ ^^

พี่ (Lisa) นุช - ขอบคุณค่ะ ขอโทษอีกร้อยตลบที่ทำให้ใจหายวาบ.. คงไม่เขียน comment อะไรเป็นทางการหรอกค่ะ (รู้สึกเหนื่อยเป็นหนักหนา) แต่นี่ว่าจะส่งลิงค์บันทึกนี้ไปให้เพื่อนๆพี่ๆที่ Jet Airways อ่านเล่นเป็นน้ำจิ้มซะหน่อย อิอิ

คุณ Nirnam - ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ ชื่นใจมากๆ มีแรงขึ้นมาเลย

พี่หนิงจ๋า - เดี๋ยวไปโคราชจะเอาทิชชูไปคืนนะ อิอิ ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ รักพี่หนิงค่ะ ^^

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ป.ปลา ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-04-08 18:22:58 IP : 183.89.205.199


ความคิดเห็นที่ 6 (1412150)
avatar
ช่าเองคะ

อ่านแล้วเสียสุดซึ้งและเสียน้ำตาอย่างมากมาย สงสารมากคะ สงสารจากใจจริง การประสบห์กับสิ่งที่คาดไม่ถึงหรือหรือสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้(มันแย่มากๆ)พี่มารู้ก็ตอนเครื่องลงที่ศรีนากาแล้วและมองหาปลาก็ไม่เห็นเห็นแต่นุ้ยกำลังวุ่นถึงสารพักวุ่นวายอย่างมากกับเจ้าหน้าที่ที่เราสื่อสารกันคนละภาษาที่พยายามไม่เข้าใจเราท่าเดียว นุ้ยบอกว่าพี่ปลาboardingpass หายกำลังจะตามมา พี่ก็คุยกับพี่หนิงว่าตอนนั่งคุยอยู่ด้วยกันยังเห็นปลาถืออยู่เลย พี่หนิงบอกว่าสงสัยจะทิ้งขยะไปพร้อมกับถุงเลย์แน่เลย ดีนะที่เป็นปลาถ้าเป็นลูกทัวร์คนอื่นหรือเราละที่ภาษาหรือการสื่อสารอย่างอื่นไม่ได้เลย...จะทำอย่างไร

       ขอเป็นกำลังใจให้คะน้องรัก

ผู้แสดงความคิดเห็น ช่าเองคะ วันที่ตอบ 2011-04-08 18:45:38 IP : 124.122.0.53


ความคิดเห็นที่ 7 (1412155)
avatar
ออมกับโย

ออมกับโยนั่งอ่านด้วยกัน เห็นภาพตามเลยค่ะ พี่ปลาเขียนได้ละเอียดมากเลย อดยิ้มไม่ได้ เวลาพี่พูดถึงพี่นุ้ย พวกเราสัมผัสได้ถึงมิตรภาพที่อบอุ่นมากๆ ดีใจที่พี่ได้พบเจอกับคนดีๆ มีน้ำใจตลอดการเดินทางที่น่าตื่นเต้นนี้ ถึงเหตุการณ์นี้จะไม่ได้ผ่านไปอย่างราบรื่น แต่พี่ก็ยังสามารถเดินไปถึงจุดหมายปลายทางได้ ถึงจะไม่ตรงดิ่งนัก แต่การที่เราเจอกับทางคดเคี้ยวบ้าง ก็ทำให้เราได้เรียนรู้ ได้มีประสบการณ์ใหม่ เป็นการทดสอบตัวเองได้อย่างดีทีเดียวค่ะ และตราบใดที่เรายังมีลมหายใจ เราก็ยังสามารถแก้ไข เริ่มต้นใหม่ให้ดีกว่าเดิมได้ค่ะ ^^

รักและคิดถึงพี่ๆ

ผู้แสดงความคิดเห็น ออมกับโย (iamaom_-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-04-08 19:07:19 IP : 86.99.76.229


ความคิดเห็นที่ 8 (1412161)
avatar
ป้ายุพ

อ่านแล้วสงสารปลากับนุ้ยจับใจ  ป้าแทบจะเข้าไปกอดปลากับนุยด้วย  เพื่อเป็นการปลอบขวัญและให้กำลังใจ ยามที่ได้เจอกันในที่สุด  ป้ารู้ข่าวว่าปลาตกเครื่อง  ก็ไม่คิดว่าปลาจะต้องเจอกับปัญหาเยอะแยะขนาดนี้    ให้ถือซะว่าปัญหาบ่มี บารมีบ่เกิด   ประสบการณ์จะช่วยสอนให้ปลากับนุ้ยแกร่งขึ้นกว่าเดิม  ป้าเป็นกำลังใจให้  ขวัญเอ๊ย ..ขวัญมา..และสู้..สู้..นะจ๊ะหลานรัก  (เขียนบทความได้ดีมาก   ดีกว่าหนังสือที่ป้าส่งมาให้อีกนะ  สุดยอด...)

ผู้แสดงความคิดเห็น ป้ายุพ วันที่ตอบ 2011-04-08 20:43:46 IP : 223.207.133.245


ความคิดเห็นที่ 9 (1412175)
avatar
พี่ฮุ้ง
เขียนบรรยายซะ...เห็นภาพ..และลุ้นๆๆๆ..ไปด้วยเลย ไปเป็นนักเขียนได้เลยจ้า บันทึกนี้เป็นบทเรียนให้นักเดินทางทุกๆคน ขอบคุณจ้ะ
ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ฮุ้ง วันที่ตอบ 2011-04-08 21:32:35 IP : 58.9.233.213


ความคิดเห็นที่ 10 (1412180)
avatar
ป.ปลา
 
Ob Obbie

ตัดภาพกลับมาที่โต๊ะอาหารมื้อดึกที่โรงแรมในพาฮาลแกมคืนนั้น...ระหว่างที่ไกด์ ป ปลา กำลังนั่งระทึกอยู่ในรถแท็กซี่ คณะลูกทัวร์ต่างชะเง้อมองหาไกด์ ป ปลา และถามหาความเป็นไปของไกด์ ป ปลา จากไกด์นุ้ยด้วยความเป็นห่วง...พี่ม่านกับพี่หนิงแฟนประจำของวันแรมทาง พูดว่า "น่าจะเก็บโรตีไว้อุ่นให้ปลากินตอนดึกนะ เผื่อมาถึงแล้วจะหิว..."

ไม่มีใครคิดว่ามันเป็นความผ
ิดพลาด มันเป็นอีกหนึ่งสีสันของความตื่นเต้น...ของการเดินทางครั้งนี้ตะหาก.. (..อบว่าหาไม่เจอมันรู้สึกดีกว่าหาเจอนะเนี้ย..)



ชอบๆที่อบเขียนไว้ให้ใน Facebook เลยขอเอามาแปะตรงนี้ด้วย
ขอบคุณมากๆค่า
ผู้แสดงความคิดเห็น ป.ปลา ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-04-08 21:54:17 IP : 183.89.205.199


ความคิดเห็นที่ 11 (1412181)
avatar
คนแรมทาง

ขอบคุณทุกๆ กำลังใจจากลุงป้าน้าอาและพี่น้องพ้องเพื่อนทุกคนมากนะคะ นึกถึงสถานการณ์ตอนนั้นแล้ว สับสนวุ่นวายและตกใจมากๆ โดยเฉพาะตอนที่เครื่องบินเริ่มเคลื่อนตัวออก รู้สึกใจหายว่านี่พี่ปลาไม่ได้ขึ้นเครื่องจริงๆ หรือ แล้วเราจะยังไงต่อล่ะ ไม่เคยต้องนำคณะคนเดียว ภาษาก็ไม่แข็งแรงเท่าไหร่ แต่อ่อนแอไม่ได้ ต้องตั้งสติดีๆ เพราะเราต้องดูแลรับผิดชอบลูกค้าทั้งคณะ ในใจก็ยังคิดว่าถ้าเป็นทริปปกติที่พี่ปลานำคณะคนเดียว แล้วลูกค้าจะทำยังไง อย่างน้อยทริปนี้ก็ยังโชคดีที่นุ้ยไปด้วย ทุกอย่างอาจจะถูกลิขิตไว้แล้วด้วยเหตุผลอะไรบางอย่างก็ได้นะ แค่ทุกอย่างผ่านมาได้ด้วยดี ก็ดีมากแล้ว

ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนที่เข้าใจสถานการณ์และช่วยเหลือกันอย่างดีที่สนามบินศรีนากาในวันนั้น ทั้งขั้นตอนต่างๆ ที่ยุ่งยากมากมาย และความล่าช้าในหลายๆ เรื่องเนื่องจากความไม่พร้อมเรื่องเอกสารซึ่งติดไปกับพี่ปลา แต่ก็ไม่มีใครหงุดหงิดหรืออารมณ์เสีย กลับพยายามช่วยกันทำทุกอย่างให้เสร็จเรียบร้อยโดยเร็ว เพื่อให้ผ่านพ้นจากเหตุการณ์ตอนนั้นไปเสียที ขอบคุณทุกคนจากใจค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-04-08 22:03:26 IP : 183.89.205.199


ความคิดเห็นที่ 12 (1412182)
avatar
P\
ปลาเอ้ย ถ้าอยู่้ใกล้ๆ พี่แหม่มจะกอดแรงๆๆๆ สักที เกินบรรยายจริง น้องคนนี้ อ่านแล้วมันยิ่งกว่าคืนที่เราต้องนั่งแท็กซี่ไปศรีนาการ์ คืนนั้นพวกเราอยู่กันครบพร้อมหน้า ถ้าจะเกิดอะไร เราก็ยังมีเพื่อนที่จะไม่ทิ้งกัน ไม่คิดว่าปลาจะต้องไปเจอมรสุมอย่างหนัก คนเดียวโดดๆ สิ้นเดือนนี้พี่จะไปนิวซีแลนด์แล้ว แต่ขอสารภาพว่าใจนึกถึงปลาและน้องๆ ที่ เคยไปอินเดียด้วยกันมา รู้สึกโหวงเหวงบอกไม่ถูก อยากให้พวกเรามีโอกาสร่วมทริปไปไหนด้วยกันอีก ไม่เคยคิดว่าคนไม่รู้จักกันเลย ไปร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน จะมันส์แบบนี้ ถ้่าไปนิวซีแลนด์คราวนี้ มีแก๊งค์น้องๆ ไปด้วย พี่คง happy สุดๆ ถ้าได้มีโอกาสไปเมืองเลห์คราวหน้า ยอมให้ปลากับนุ้ย กินลุงแพะให้อร่อยเลยนะ กี่ไม้ก็ได้ พี่แหม่มจะโอนตังค์ค่าแพะย่างไปให้ พูดจริงๆ นะเนี่ย แบบว่าเลี้ยงอะไร ก็คงสู้ลุงแพะที่พวกพี่แย่งปลากินคงมะได้อ่ะ ถ่ายรูปมาโพสท์ ให้ดูเป็นหลักฐาน พี่แหม่มโอนตังค์ให้เลย
ผู้แสดงความคิดเห็น P\ วันที่ตอบ 2011-04-08 22:13:04 IP : 118.174.161.49


ความคิดเห็นที่ 13 (1412184)
avatar
ป.ปลา
พี่ม่าน (มาช่า) - พี่สาวที่รักของน้องๆ ขอบคุณมากๆค่ะสำหรับกำลังใจ โอ๋ๆนะ ไม่ได้พาไปดูหนังแขกเสียหน่อย ร้องไห้กันทำไมเนี่ย ^__^ โอ๋ๆนะ

ออมและโย (ที่รัก) - ขอบคุณค่ะ นึกได้เลยว่าออมสินนั่งอมยิ้มยังไง แล้วก็น้องสาวขี้แยนั่นด้วย รู้เลยว่าร้องไห้แงๆแน่ๆ T___T หึหึ เหนื่อยแล้วนะ รอน้องๆกลับมาช่วยจะไม่ไหวแล้วเนี่ย รีบๆเลย ให้ไว ให้ไว ถ้ายังช้าอยู่จะไปตามถึงดูไบ ให้มันรู้กันไปเลย เช้อะ!!

ป้ายุพจ๋า - อยากจะกระโดดกอดแล้วหอมแก้มสักฟอดใหญ่ๆๆ ขอบคุณมากๆค่า คิดถึงป้ายุพจัง :)

พี่ฮุ้งคะ - ขอบคุณมากๆค่ะ หวังเป็นอย่างยิ่งว่าประสบการณ์ครั้งนี้จะเป็นประโยชน์ให้คนอื่นได้บ้างไม่มากก็น้อย ส่วนการเป็นนักเขียน คงต้องรอไปก่อน 555 อารมณ์ศิลปินยังไม่มาเกิดค่าาาาา...

พี่แหม่ม !! - ลุงแพะเลยเหรอ WoW !!++ จะกินแพะย่าง จะกิน จะกิน 555 ขอบคุณมากๆค่า เจอกันเมื่อไรจะยืนนิ่งๆให้กอดเลยนะ อิอิอิ รักจัง รักจริง จ๊วบบบบๆๆๆ
 
ผู้แสดงความคิดเห็น ป.ปลา ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-04-08 22:21:56 IP : 183.89.205.199


ความคิดเห็นที่ 14 (1412219)
avatar
พี่ยิ้ม

พี่อ่านไป รู้สึกสงสาร น้ำตามันไหลมาเองแบบไม่รู้ตัว ขณะที่พิมพ์อยู่นี้ มันยังไหลอยู่แลยนะ...มันเป็นบทเรียนที่ ยังสอนคนอื่นได้อีกแต่ก็ยังดีที่ผ่านมันมาได้ ปัญหา ถือว่าเป็นบทเรียน ถ้าไม่มีปัญหา ก็ไม่เกิดปัญญา และประสบการณ์ ต่อไป เราก็คงจะระวัง ของทุกๆคน ที่เดินทางไปด้วยกับคณะเราแหละเน๊าะ

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ยิ้ม วันที่ตอบ 2011-04-09 06:23:25 IP : 125.26.110.228


ความคิดเห็นที่ 15 (1412232)
avatar
ranee

 

เพิ่งได้อ่านค่ะ นี่แหละคนทำดีเสมอต้นเสมอปลาย สิ่งศักดิ์สิทธิ์ต้องคุ้มครองแน่นอน...ใช่เลย

ขอความเจริญรุ่งเรืองมีแก่วันแรมทางทัวร์ตลอดไปค่ะ

ป้าอุ๊

ผู้แสดงความคิดเห็น ranee (raneesiri-at-windowslive-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-04-09 09:55:49 IP : 180.210.216.74


ความคิดเห็นที่ 16 (1412270)
avatar
พี่น้อย

มีอารมย์อยากจะต่อว่าพวกคนเหล่านั้นที่แล้งน้ำใจ อ่านไปอีกตอนปลานั่งร้องให้ ความรู้สึกเสมือนหนึ่งอยู่ในเหตุการณ์ น้ำตามันหลั่งไหลออกมา...ขอบคุณที่เขียนเล่ามันเป็นประสบการณ์ที่ได้เรียนรู้หลายๆอย่าง และเป็นบทเรียนของนักเดินทางหลายๆท่าน ทุกๆปัญหามีทางแก้ไข คิดดีทำดี สิ่งเหล่านั้นจะช่วยให้อยู่รอดปลอดภัยคะ..

พี่น้อย

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่น้อย (spd_noi-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-04-09 14:40:54 IP : 118.172.16.78


ความคิดเห็นที่ 17 (1412332)
avatar
เจ้ต่าย

ปลาเก่งจัง เป็นเจ้ต่ายคงทำอะไรไม่ถูก ถือว่าเป็นประสบการณ์นะจ๊ะ แต่แย่จังคนอินเดียใจร้าย แต่แอบมีพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยตอนท้าย  นุ้ยก็เข้มแข็ง ถ้านุ้ยแย่ไปอีกคน ลูกทัวร์แย่เลย เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ สู้ต่อไป วันแรมทาง

ผู้แสดงความคิดเห็น เจ้ต่าย (tai_1973-at-hotmail-dot-co-dot-th)วันที่ตอบ 2011-04-10 10:30:17 IP : 223.206.197.10


ความคิดเห็นที่ 18 (1412348)
avatar
พี่ตุ๊ก
ป.ปลาสุดยอดเลย อ่านไปก็น้ำตาจะไหล เข้าใจความรู้สึกตอนนที่ร้องไห้ในสนามบินจริงๆ แต่พี่ว่าหลังจากปลาได้ร้องไห้ไปแล้ว สมองคงรู้สึกโปร่งและเบาขึ้นเยอะ เหตุการณ์นี้ผ่านพ้นไป พี่เชื่อว่าจะทำให้ปลาแกร่งขึ้นอีกเยอะเลยล่ะ โชคดีที่ยังได้พบคนดีๆอย่างเจ้าหน้าเจทฯคนสุดท้ายกับอับดุล อย่างน้อยก็ทำเรารู้สึกว่าไม่เลวร้ายไปซะทุกอย่าง
ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ตุ๊ก วันที่ตอบ 2011-04-10 12:48:24 IP : 125.25.248.161


ความคิดเห็นที่ 19 (1412349)
avatar
พี่ตั๊ก

 เก่งมากค่ะ  น้ำตาพี่ซึมพร้อมกับลุ้นไปอ่านไปค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ตั๊ก วันที่ตอบ 2011-04-10 13:07:08 IP : 110.49.227.67


ความคิดเห็นที่ 20 (1412360)
avatar
พี่กุ้ง

พี่อ่านเรื่องของปลาด้วยความอกสั่นขวัญแขวนเลยน้อง นึกว่าถ้าเป็นตัวเองจะทำอย่างไร  คงไม่มีปัญญาแก้ปัญหาแบบน้องแน่ๆได้แต่ร้องไห้น่ะ  ยิ่งไปต่างบ้านต่างเมืองด้วยแล้วภาษาก็ไม่ชัวร์ตัดสินใจอะไรก็ไม่ได้  ขอขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ปกป้องคุ้มครองน้อง  โดยเฉพาะตอนเดินทางคนเดียวบนรถแท็กซี่ น้องตัดสินใจแบบนั้นได้ไงอันตรายมากนะ โชคดีนะคะพระคุ้มครอง ผ่านเหตุการณ์นี้ไปต้องแกร่งขึ้นนะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่กุ้ง วันที่ตอบ 2011-04-10 15:55:55 IP : 101.108.137.33


ความคิดเห็นที่ 21 (1412447)
avatar
ป้าดวง

ปลาเล่าเสียเห็นภาพ....ถ้าเป็นป้า คงกอดเสาต้นนั้นอยู่ที่เดลลี ป่านนี้ยังไม่กลับ... (เพราะกลับไม่ถูก)

ตอนป้าไปธิเบตก็มีลุ้น....กลับมาเมืองไทย ป้าเอาคืนซะเขาเข็ดฟันกันไปเลย...

ปลาไปลุ้นกะป้าใหม่ปลายปีนะจ๊ะ...ขอคุณพระ คุณเจ้าคุ้มครองจ้า...........สวัสดีปีใหม่จ๊ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ป้าดวง วันที่ตอบ 2011-04-11 09:40:55 IP : 172.31.80.101


ความคิดเห็นที่ 22 (1412487)
avatar
พี่นิด

ลุ้นไปด้วย เก่งจริงๆ นะน้องปลา เข้าใจอารมณ์เลยนะว่าภาระรับผิดชอบมาก่อน ไม่ว่าจะยังไง

สู้ๆ ต่อไปนะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่นิด วันที่ตอบ 2011-04-11 15:38:25 IP : 58.10.85.164


ความคิดเห็นที่ 23 (1412604)
avatar
องค์ดำ

ปลา พิมพ์เป็นเล่มดีกว่า เรื่องราวน่าอ่านมากกว่าหนังสือบนแผงเยอะเลย

นึกถึงสมัยที่นั่งรถไปศรีนากาจากจัมมู ขนาดกลางวัน ยังน่ากลัวมาก ถนนแคบ ๆ เลียบกับหุบเขา มองเห็นสายน้ำเบื้องล่าง

ตลอดทางมีหินพุ่งจากเขาด้านบน ตกอยู่กลางถนน ดวงไม่ถึงที่ ที่มันไม่พุ่งใส่รถเรา

ไหนผู้คนที่น่ากลัว ทหารและกองโจร ...

การพยายามทำหน้าที่ของตนให้ประสบความสำเร็จ แม้ตนจะประสบความลำบาก ก็เป็นวิริยบารมี เป็นบุญ เป็นจาริตศีล ทึ่บัณฑิตสรรเสริญ

ผู้แสดงความคิดเห็น องค์ดำ (psompong-at-rediffmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-04-12 20:28:02 IP : 180.180.52.35


ความคิดเห็นที่ 24 (1412656)
avatar
ดอกหญ้า

 ค่ะคุณปลาค่ะ   คุณเล่าได้เห็นภาพเลย คุณเข้มแข็งมากนะค่ะ

ถ้าเป็นดิฉันหัวใจคงเต้นไม่ถูกจังหวะ เหมือนกันค่ะ สู้ๆ ค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ดอกหญ้า วันที่ตอบ 2011-04-13 09:25:09 IP : 223.207.117.40


ความคิดเห็นที่ 25 (1413101)
avatar
หมอไก่
ถ้าไม่อ่านก้อไม่ทราบเบื้องหลังการถ่ายทำ  ยกย่องจากใจจริง
ผู้แสดงความคิดเห็น หมอไก่ วันที่ตอบ 2011-04-18 17:20:39 IP : 203.146.145.190


ความคิดเห็นที่ 26 (1421276)
avatar
ป.ปลา

ถึง ท่านอาจารย์องค์ดำที่เคารพยิ่ง
ถึง พี่ยิ้ม ป้าอุ๊ พี่น้อย เจ้ต่าย พี่ตุ๊ก พี่ตั๊ก พี่กุ้ง ป้าดวง พี่นิด คุณดอกหญ้า และพี่หมอไก่
..

ขอบคุณมากๆนะคะที่แวะเวียนมาอ่านบันทึกสั้นๆของปลา ดีใจจังที่สามารถเอาเรื่องเฉิ่มๆที่ตอนแรกคิดว่าน่าอับอายมาก มาเปลี่ยนเป็นประสบการณ์แบ่งปันให้หลายๆคนได้รับรู้ หวังว่าคงเป็นประโยชน์แก่นักเดินทางคนอื่นๆบ้างไม่มากก็น้อย

ต่อไปจะระวังตัวเอง ระวังให้ลูกทัวร์
จะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีกค่า !!

ขอบคุณทุกๆกำลังใจค่ะ..

ผู้แสดงความคิดเห็น ป.ปลา ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-04-25 19:55:04 IP : 14.207.156.55


ความคิดเห็นที่ 27 (1424665)
avatar
วิ
ได้อ่านเรื่องราวของคุณปลาแล้วรู้สึกว่าอึดมาก แต่สุดท้ายก้มีทางออกที่ดี ทำให้เราต้องระวังกันมากขึ้นเพราะไม่รู้มาก่อนเลยว่า ถ้าบอร์ดดิ้งพาสหายมันจะยุ่งยากขนาดนี้ค่ะ วิ..
ผู้แสดงความคิดเห็น วิ วันที่ตอบ 2011-05-19 09:44:35 IP : 192.168.2.182


ความคิดเห็นที่ 28 (1428135)
avatar
ปอง/เวิลด์ เบดดิ้ง

อ่านแล้ว..พูดไม่ออกเลย..ถ้าเป็นตัวเราเอง..จะทำงัยดีๆ..คำถามนี้คงวนเวียนอยู่แต่ในหัวตลอดเวลา...เรื่องนี้ใครได้อ่านเปรียบเหมือนได้หนังสือดีเล่มสำคัญเล่มหนึง...เลยละ...ยังงัยก็ขอเป็นกำลังใจให้ p" pla ตลอดไป..

****บันทึกของวันแรมทางอ่านชอบ ****ชอบอ่านแต่ไม่ชอบเขียน****

ผู้แสดงความคิดเห็น ปอง/เวิลด์ เบดดิ้ง (icepong-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-06-16 16:31:17 IP : 58.11.59.184


ความคิดเห็นที่ 29 (1456498)
avatar
พี่ใหม่

 ขออย่ายอมแพ้...อย่าอ่อนแอแม้จะร้องไห้ ...จงลุกขึ้นสู้ไป  จุดหมายไม่ไกลเกินจริง

ขอเป็นกำลังใจ และเดินทางด้วยความปลอดภัยตลอดไปค่ะ......พี่ใหม่

 

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ใหม่ (rujirapan-at-yahoo-dot-co-dot-th)วันที่ตอบ 2011-11-05 22:41:07 IP : 110.49.225.180


ความคิดเห็นที่ 30 (1458308)
avatar
lai เอง
ขอโทษที่แอบอ่าน เป็นคนเล่าเรื่องได้ดีมาก เล่าได้เห็นภาพ บรรยายโวหารได้ดี
ผู้แสดงความคิดเห็น lai เอง วันที่ตอบ 2011-11-23 01:05:49 IP : 180.210.216.131





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2007-2037 สงวนลิขสิทธิ์ภาพและบทความที่จัดทำขึ้นโดยเว็บไซต์ ห้ามลอกโดยเด็ดขาด