ReadyPlanet.com


9-18 พฤษภาคม 53 : สิกขิม เมื่อยามฝนพรำ
avatar
วันแรมทาง



 
สิกขิม เมื่อยามฝนพรำ 9-18 พฤษภาคม 2553
บักโดกรา-ดาร์จีลิ่ง-กาลิมปง-กังต๊อก-ทะเลสาบฉางกู-ลาชุง-ยุมถัง-เพลลิ่ง-บักโดกรา

กลับมาถึงเมืองไทยกันโดยสวัสดิภาพ ก่อนการประกาศเคอร์ฟิวในเมืองกรุงแค่วันเดียว ทำให้การเดินทางของทริปนี้จบลงโดยปกติสุข ทุกคนกลับถึงบ้านตามแผน ทั้งสาวเชียงใหม่ สาวชุมพร สาวชลบุรี และหนุ่มสาวชาวกรุงเทพฯ แม้ทริปนี้จะมีหลายเรื่องหลายอย่างผิดแผนไปบ้าง ด้วยอุปสรรคจากสภาพอากาศ จากสภาพถนนหนทาง และจากสภาพความพร้อมของร่างกายพวกเราเอง (แถมยังมีปัญหาจากการเมืองท้องถิ่นในพื้นที่อีก) แต่โดยรวมแล้วทริปนี้ของเราก็บรรลุเป้าหมายค่ะ ทุกคนสนุกสนานเฮฮากันตั้งแต่วันแรกจนวันสุดท้าย และเข้ากันได้อย่างรวดเร็ว กลับมาถึงเมืองไทยก็ยังติดต่อถึงกันด้วยความเป็นห่วงเพราะสถานการ์บ้านเมืองไม่ปกติ ดีใจจังที่ได้ร่วมเดินทางกับทุกคนในทริปนี้ และหวังว่าทริปนี้จะสร้างความประทับใจให้กับทุกๆ คนบ้างไม่มากก็น้อยนะคะ ขอบคุณทุกคนค่ะที่ทำให้การเดินทางสู่สิกขิมในครั้งนี้มีแต่รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และเสียงกดชัตเตอร์ตลอดทาง ถึงจะเจอร้อนบ้าง หนาวบ้าง ฝนตกบ้าง แต่บนเส้นทางก็เต็มไปด้วยสีสันที่น่าจดจำค่ะ



ผู้ตั้งกระทู้ วันแรมทาง กระทู้ตั้งโดยเว็บมาสเตอร์ โพสต์และแสดงความเห็นเฉพาะสมาชิกเท่านั้น :: วันที่ลงประกาศ 2010-05-21 13:48:44 IP : 125.24.20.239



ความคิดเห็นที่ 301 (1380280)
avatar
คนแรมทาง
image

ระหว่างขับรถผ่านไปตามเส้นทาง หากเห็นว่าดงไหนมีดอกกุหลายพันปีเยอะๆ และสีสดๆ ในรถเราจะมีเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที เป็นสัญญาณให้พลขับรู้ว่า ได้เวลาต้องจอดอีกแล้ว แต่น้องเค้าก็ยินดี บางอีกก็จอดให้เองโดยไม่ต้องขอ แต่พอเริ่มจอดกันบ่อยๆ จากตามคันอื่นเค้าไม่ทัน ก็ต้องให้น้องเค้าขับผ่านๆ ไปบ้าง ไม่ต้องจอดทุกระยะที่พี่ๆ ป้าๆ ทำเสียงตื่นเต้นก็ได้

ลงรูปดอกไม้ไว้ในกระทู้ "เก็บดอกไม้สวยๆ มาฝากจากสิกขิม" เยอะแล้ว ในกระทู้นี้ขอประมวลภาพบรรยากาศทั่วๆ ไปแล้วกันนะ

  

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-18 22:54:53 IP : 118.174.52.140


ความคิดเห็นที่ 302 (1380281)
avatar
คนแรมทาง

อ้าว...สวัสดีค่ะพี่อ๋อย เพิ่งเห็นว่าพี่อ๋อยมา ขอบคุณนะคะที่ยังติดตามชมอยู่ ตอนนี้ที่บ้านนุ้ยฝนตกหนักมาก สัญญาณโทรทัศน์หายไปเลย อดดูละครเลยอ่ะ แต่สัญญาณเน็ตยังโอเคอยู่นะคะ ยังลงกระทู้ต่อได้แบบไม่มีปัญหาค่ะ :)

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-18 23:10:13 IP : 118.174.52.140


ความคิดเห็นที่ 303 (1380282)
avatar
คนแรมทาง
image

ชมวิวกันพอสมควรแล้ว คราวนี้มาชมคนกันบ้างแล้วกันนะ เวลามี่รถจอดแต่ละที พวกเราจะเหมือนผึ้งแตกรังค่ะ กระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง เข้าไปแฝงตัวอยู่ตามต้นไม้ เพื่อค้นหาดอกที่สวยที่สุดมาบันทึกไว้ในกล้อง หรือบางทีก็ถ่ายรูปเล่นกันเองแบบไม่เกรงใจดอกไม้ค่ะ

พี่อ๋อยกับดอกไม้

พี่อ๋อยกับลูกชาย (หนุ่มน้อยพลขับของเรา รุ่นลูกพี่อ๋อยค่ะ)

ส่วนคนนี้พี่อ๋อยอยากได้เป็นลูกสาวค่ะ (แต่คุณน้องมุมธรรมดาๆ ไม่เป็นเลยใช่มั้ยเนี่ย) 

คุณน้องอยากถ่าย คุณพี่ก็จัดให้ค่ะ

มาถึงมุมธงนี้ พี่ปลาบอกให้จอดทันที แต่รถที่ผ่านไปก่อนหน้าเราทั้ง 2 คันไม่มีใครจอดเลยอ่ะ หรือเราเห็นว่าสวยกันอยู่แค่คันเดียวเนี่ย (รถคันเราจอดบ่อยกว่าคันอื่นๆ ส่วนหนึ่งเพราะพลขับโอเค ไม่มีบ่นสักคำ แถมพร้อมจะจอดให้ตลอดเวลา ส่วนคันสส.มีคุณไกด์นั่งไปด้วย และจะคอยบอกว่าไม่มีอะไร ไม่น่าสนใจ หรือไม่ก็ต้องรีบตลอด ส่วนคันสว. ก็ไม่ค่อยจอดเท่าไหร่ เพราะไม่ค่อยถ่ายรูประหว่างทางนัก เลยมักจะนำโด่งไปรอเสมอๆ

ดอกไม้สีม่วง ที่รถเราจอดถ่ายบ่อยมาก ทุ่งไหนม่วงเยอะๆ เป็นส่งเสียงกันดังลั่นรถ พลขับก็รู้งานตลอด

คนนี้แหละ โปรดดอกสีม่วงมากกว่าใคร ทั้งก้ม ทั้งตะแคง ทั้งนอน ทุ่มสุดตัวจริงๆ ค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-18 23:15:58 IP : 118.174.52.140


ความคิดเห็นที่ 304 (1380284)
avatar
คนแรมทาง
image

บนภูเขาลูกนี้ มีดอกไม้สีชมพูบานอยู่เต็มเขาเลย

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-18 23:40:15 IP : 118.174.52.140


ความคิดเห็นที่ 305 (1380285)
avatar
คนแรมทาง
image

ถึงแล้วค่ะ หุบเขายุมถัง ในฤดูใบไม้ผลิ คือช่วงเดือนเมษายน-พฤษภาคม ที่นี่จะเต็มไปด้วยต้นไม้และดอกไม้นานาพันธุ์ ส่วนในฤดูหนาว ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน - มีนาคม ที่นี่จะถูกหิมะปกคลุมขาวโพลนค่ะ

น่าเสียดายที่วันนี้ฟ้าปิด เลยไม่ได้เห็นวิวยอดเข้าหิมะเป็นฉากหลัง

ได้เวลาไปเก็บภาพกัน ส่วนสมาชิกในรถสว. และสส. เค้ามาถึงก่อนนานแล้ว ถ่ายรูปกันจนเสร็จเรียบร้อยแล้วด้วย เลยไม่ได้เก็บภาพหมู่ที่ยุมถังเลย มัวแวะเก็บดอกไม้ระหว่างทางนานไปหน่อย ที่สำคัญคือที่นี่อากาศเย็นมากๆ โดยเฉพาะเวลาที่ลมพัด พอถ่ายรูปเสร็จก็เลยไปหาที่หลบลมกันหมด

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-18 23:49:08 IP : 118.174.52.140


ความคิดเห็นที่ 306 (1380288)
avatar
คนแรมทาง
image

จากหุบเขายุมถัง พวกเราขับรถต่อขึ้นไปที่ Zero Point ซึ่งเป็นจุดสุดท้ายที่อนุญาติให้นักท่องเที่ยวขึ้นมาถึง เพราะถัดจากจุดนี้ไปจะเป็นจุดสิ้นเขตแดนอินเดีย ที่ติดต่อกับทิเบต เราต้องนั่งรถไต่ระดับขึ้นภูเขาไปอีกพักใหญ่พอสมควร ถนนก็ไม่ค่อยดีนักนะ แต่วิวยังได้อยู่ค่ะ ยังมีดอกกุหลาบพันปีสีอ่อนๆ บานอยู่เยอะพอสมควร แต่ดูน่าจะเป็นคนละพันธุ์กับด้านล่าง 40 กว่าสายพันธุ์ของโรโดเดนดรอน หรือกุหลาบพันปีนั้นมีตั้งแต่แบบพุ่มเตี้ยๆ ไปจนถึงต้นใหญ่ๆ สูงหลายๆ เมตรเลยค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-19 00:16:20 IP : 118.174.52.140


ความคิดเห็นที่ 307 (1380289)
avatar
คนแรมทาง
image

นั่งรถผ่านมาได้สักระยะ สีม่วงเข้มๆ ของดอกไม้ดงนี้ก็แตะสายตาเข้าอย่างแรงค่ะ เสียงฮือฮาดังลั่นรถ น้องพลขับเหยียบเบรคแทบไม่ทันเลยทีเดียว

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-19 00:25:35 IP : 118.174.52.140


ความคิดเห็นที่ 308 (1380294)
avatar
คนแรมทาง
image

ที่นี่แหละ Zero Point อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 4,800 เมตร ที่คุณไกด์บอกพวกเราว่าไม่มีอะไร ไม่น่ามา แต่ถ้าไม่มีแล้วจะรู้ได้ไงว่ามีอะไร

จริงๆ แล้วคุณไกด์บอกว่าไม่มีอะไรทุกที่แหละ ขนาดวันก่อนจะมาลาชุง คุณไกด์ยังบอกกับพี่ปลาว่าลาชุงไม่เห็นมีอะไรเลย น่าจะไปลาเชนแทน แต่กำชับพี่ปลาว่าอย่าบอกหัวหน้านะเรื่องที่เค้าพูดน่ะ แล้วจะยังไงคะคุณไกด์ ก็เราวางแผนวางโปรแกรมและจองทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว จะมาพูดว่าไม่มีอะไรตอนนี้ มันจะได้อะไรขึ้นมาเนี่ย แทนที่จะพยายามนำเสนอสิ่งดีๆ ให้นักท่องเที่ยวประทับใจและกลับไปบอกต่อ จะได้มีคนมาเที่ยวเยอะๆ กลับบอกกับทุกคนว่าไม่มีอะไร หรือเค้าชินเพราะเห็นมาแต่เล็กแต่น้อย เลยไม่รู้สึกว่ามันสวยงาม หรือน่าสนใจแค่ไหน คิดแล้วเคือง...(อีกแล้ว)

นึกถึงในช่วงฤดูหนาว ที่นี่คงหนาวจัดและขาวโพลนไปด้วยหิมะแน่ๆ ขนาดตอนนี้ฤดูใบไม้ผลิ ที่นี่ยังไม่มีต้นไม้สักต้น และอากาศก็เย็นมากๆ

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-19 00:38:10 IP : 118.174.52.140


ความคิดเห็นที่ 309 (1380297)
avatar
คนแรมทาง
image

ความหนาวเย็นของอากาศที่นี่ ทำให้สมาชิกหลายคนหลบหนาวอยู่บนรถกัน ที่เห็นออกมาวิ่งเล่นถ่ายรูปกันอยู่เนี่ย แปลว่าเตรียมอุปกรณ์กันหนาวมาอย่างดีค่ะ แต่ที่น่าสังเกตุคือส่วนใหญ่เป็นคนที่ไปเหยียบเลห์ (ลาดักห์) มาแล้วเกือบทั้งนั้น แสดงว่าผ่านเลห์มาได้ ที่นี่ก็ชิวๆ พิสูจน์ได้จากพี่ปลากับน้องตาลยังมีแรงโดดกันอยู่เลยค่ะ แถมยังเริงร่าถ่ายรูปกันต่ออีก

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-19 00:54:30 IP : 118.174.52.140


ความคิดเห็นที่ 310 (1380299)
avatar
คนแรมทาง
image

เกือบตลอดทั้งทริป แด๊ดดี้ไม่ค่อยยอมให้ถ่ายรูป ยกเว้นเฉพาะเวลาเจอทหารค่ะ แด๊ดดี้จะชอบขอถ่ายรูปกับทหารเป็นพิเศษ (ขออนุญาติลงรูปแด๊ดดี้สักหนึ่งรูปนะคะ เดี๋ยวเค้าจะคิดว่าทริปนี้มีแต่ผู้หญิง คือความจริงก็ไม่ได้มีแค่รูปเดียวหรอกนะ แต่แด๊ดดี้ขอไว้ว่าอย่าเอารูปเลยเว็บนะ แต่สงสัยจะบอกนุ้ยคนเดียวค่ะ เพราะเปิดกระทู้มา ก็มีสมาชิกเอารูปแด๊ดดี้กับหม่ามี๊มาลงเรียบร้อยแล้ว)
ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-19 01:04:24 IP : 118.174.52.140


ความคิดเห็นที่ 311 (1380302)
avatar
คนแรมทาง
image

ถ่ายรูปกันได้พอสมควรแก่เวลา พวกเราก็ลงจาก Zero Point กลับไปที่ยุมถัง และไปแวะหาของกินรองท้องกันหน่อย เพราะได้เวลาอาหารแล้ว ถึงที่โรงแรมจะจัดอาหารกลางวันไว้ให้ แต่ถ้ากลับไปถึงโรงแรมค่อยกินคงจะหิวกันแย่ ดีนะที่เตรียมมาม่าติดมาด้วย เลยได้กินต้มยำกุ้งจากเมืองไทยกัน แต่บางคนก็กินมาม่าแขกค่ะ นอกจากมาม่าร้อนๆ ให้อุ่นท้องแล้วก็มีไข่ต้มอีกคนละ 2 ฟองจ้ะ

ถึงจะเป็นขาลง ก็ยังขอแวะเก็บภาพซะหน่อยค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-19 01:13:19 IP : 118.174.52.140


ความคิดเห็นที่ 312 (1380303)
avatar
คนแรมทาง
image

แวะกินอาหารรองท้องกันที่ร้านเล็กๆ แห่งนี้แหละ ที่นี่มีร้านอยู่ประมาณ 7-8 ร้าน ทุกร้านหน้าตาแบบนี้เหมือนกันหมดค่ะ น่าจะเป็นการจัดระเบียบเพื่อความสวยงามของสถานที่ท่องเที่ยวด้วย เพราะ 3 ปีก่อนที่เคยมามีแต่เพิงเล็กๆ สร้างตามสไตล์ชาวบ้านค่ะ

กินเสร็จพวกเราก็กลับเข้าโรงแรมที่พักในหมู่บ้านลาชุงกัน ไปกินอาหารกลางวันที่ทางโรงแรมเตรียมไว้ให้อีกรอบ แล้วก็พักผ่อนกันตามอัธยาศัย ช่วงเย็นๆ ค่อยออกไปเดินเล่นรอบๆ หมู่บ้านเพื่อชมวิถีชีวิตของผู้คนที่นี่กัน

ขอพักไว้ตรงนี้ก่อนแล้วกันนะ คืนนี้ดึกเกินไปแล้ว สมองเริ่มไม่สั่งการค่ะ ฝันดี ราตรีสวัสดิ์นะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-19 01:33:57 IP : 118.174.52.140


ความคิดเห็นที่ 313 (1380427)
avatar
คนแรมทาง
image

นั่งๆ นอนๆ พักผ่อนกันสักพัก พอได้เวลาแดดร่มลมตก พวกเราก็ออกมาหากิจกรรรมทำกัน (จริงๆ มันก็ร่มมาเกือบทั้งวันแหละ) เริ่มด้วยการถ่ายรูปจ้ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 10:58:06 IP : 117.47.18.34


ความคิดเห็นที่ 314 (1380430)
avatar
คนแรมทาง
image

แล้วก็ออกไปเดินเล่นรอบๆ หมู่บ้านซะหน่อย โดยมีวัตถุประสงค์หลักอยู่ที่การไปเก็บสตอร์เบอร์รี่ป่าค่ะ เก็บไป ถ่ายรูปไป ไม่ใช่ว่าทริปนี้ปล่อยให้ลูกทัวร์อดๆ อยากๆ จนต้องมาเก็บสตอร์เบอร์รี่ป่ากินหรอกนะ แต่เก็บเอามันส์น่ะ เป็นอีกกิจกรรมหนึ่งที่สนุกสนานดีนะคะ

เก็บกันอย่างเมามันอยู่สักพัก ยังเดินไม่ทันถึงไหน ฝันก็เริ่มตก เลยต้องรีบย้อนกลับเข้าโรงแรม อดเดินเที่ยวรอบๆ หมู่บ้านเลย  

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 11:28:18 IP : 117.47.61.106


ความคิดเห็นที่ 315 (1380431)
avatar
คนแรมทาง
image

ที่พักของเราซึ่งมองจากเนินถนนค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 11:48:41 IP : 117.47.61.106


ความคิดเห็นที่ 316 (1380432)
avatar
คนแรมทาง
image

ก่อนอาหารค่ำ พวกเราก็จับกลุ่มตั้งโต๊ะสภาชากาแฟ แล้วก็มีสตอเบอร์รี่ป่าเป็นอาหารว่าง ถึงจะลูกเล็กๆ แค่ปลายก้อย แต่ก็อร่อยดีนะคะ เปรี้ยวๆ หวานๆ สีแดงสดใส พอเอากลับมารวมกันแล้วก็ได้เยอะเหมือนกันค่ะ

คืนนี้พวกเรานอนหลับสบายกันที่ลาชุงอีกคืน พรุ่งนี้เช้าเราจะเดินทางกลับไปกังต็อกกัน ถึงเมืองลาชุงจะดูเหมือนไม่มีอะไร แต่ความเงียบสงบและธรรมชาติที่แวดล้อมอยู่รอบๆ ตัวที่แหละคือเสน่ห์ที่แสนงามที่เมืองนี้ ยิ่งถ้าได้เห็นวิวยอดเขาหิมะอีกอย่างนะ ทุกคนจะต้องจดจำเมืองนี้แบบลืมไม่ลงเลยเชียว  

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 11:56:39 IP : 117.47.61.106


ความคิดเห็นที่ 317 (1380433)
avatar
คนแรมทาง
image

วันที่ 8 อาทิตย์ที่ 16 พฤษภาคม 2553  :  ลาชุง (Lachung) - กังต็อก (Gangtok)

สวัสดีวันใหม่ค่ะ เช้านี้ที่ลาชุงฝนไม่ตก แต่ฟ้าก็ยังไม่เปิดนะ แอบตื่นแต่เช้ามาแง้มม่านที่หน้าต่างดูเพื่อว่าฟ้าจะเปิดแต่เช้าตรู่ให้ได้เห็นยอดเขาหิมะเต็มๆ ตาบ้าง แต่ก็ผิดหวังเป็นวันที่สองค่ะ

มาลาชุงครั้งนี้ฟ้าฝนไม่ค่อยเป็นใจเลย แต่ถ้าจะโทษใครสักคนที่ทำให้ฤดูกาลเริ่มแปรปรวนไป ก็คงต้องโทษที่คนเราเองนี่แหละที่ทำร้ายธรรมชาติก่อน ยิ่งเห็นความเปลี่ยนแปลงของอากาศในหลายๆ พื้นที่เพิ่มขึ้นทุกปีๆ ยิ่งรู้สึกกลัวว่าวันหนึ่งสถานที่เหล่านี้จะไม่สวยเหมือนเดิมค่ะ เพราะฉะนั้นสิ่งที่เราทำได้ในทุกๆ สถานที่ที่มีโอกาสได้ไปเยือน คือ เที่ยวอย่างรู้คุณค่าและรักษาธรรมชาติไว้ให้คงเดิมมากที่สุดค่ะ 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 12:14:06 IP : 117.47.61.106


ความคิดเห็นที่ 318 (1380434)
avatar
คนแรมทาง
image

ก่อนอาหารเช้า และหลังอาหารก่อนออกเดินทาง หลายคนใช้เวลาส่วนใหญ่ที่เหลืออยู่การถ่ายรูปบรรยากาศรอบๆ ที่พักนี่แหละ

เช้านี้มีโอกาสพิเศษด้วย เป็นวันครบรอบวันเกิดของพี่น้อยคนสวยค่ะ ขออนุญาตไม่บอกนะคะว่าฉลองครบปีที่เท่าไหร่ แต่ขอกระซิบบอกว่าพี่น้อยหน้าตาอ่อนกว่าอายุหลายยยยยยยยปีค่ะ

หลังอาหารเช้าพวกเราก็เลยร่วมกันอวยพรวันเกิดให้พี่น้อยกัน ขอให้มีความสุข และสุขภาพแข็งแรงอย่างนี้ไปอีกนานๆ ค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 12:17:50 IP : 117.47.61.106


ความคิดเห็นที่ 319 (1380435)
avatar
คนแรมทาง
image

ก่อนที่พวกเราจะออกเดินทาง ทางโรงแรมได้มีพิธีขอบคุณ และอวยพรให้พวกเราโชคดี เดินทางโดยสวัสดิภาพ และมอบผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์นี้ให้ทุกคนตามประเพณีปฏิบัติของชาวพุทธนิกายมหายานคะ

พอรับผ้ากันถ้วนหน้าแล้ว พวกเราก็มาบันทึกภาพหมู่เป็นที่ระลึกกันก่อนออกเดินทาง

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 12:27:14 IP : 114.128.143.28


ความคิดเห็นที่ 320 (1380439)
avatar
คนแรมทาง
image

ได้เวลาออกเดินทางกันแล้ว พี่ปลาบอกให้ไกด์พาไปแวะที่วัดลาชุงก่อน เพราะเมื่อวานกลับมาถึงลาชุงบ่ายมากแล้ว พอทานข้าวกันเสร็จก็เลยปล่อยให้พักผ่อนกัน แต่คุณไกด์ดูเหมือนจะไม่ค่อยอยากพาไปนัก แต่ก็ปฎิเสธไม่ได้ แล้วสุดท้ายพวกเราก็ไม่ได้เที่ยววัดลาชุงอยู่ดี เพราะคุณไกด์ไม่ได้บอกคนขับรถคันอื่นๆ ให้ไปที่วัด ยกเว้นคันที่ตัวเองนั่งไป พอมาเจอกันตรงจุดพักรอ คุณไกด์ก็มาบอกว่าไปถึงวัดมาแล้ว แต่วัดปิด แล้วก็ยืนยันว่าบอกรถทุกคันแล้ว แต่คนขับคันเราก็ยืนยันเช่นกันว่าไกด์ไม่ได้บอกเค้า จะเชื่อใครดีหว่า หลังจากไกด์และพลขับส่งภาษากันครู่หนึ่ง พวกเราก็ออกเดินทางต่อ และสังเกตได้ว่าหนุ่มน้อยพลขับคันเราจะถูกสั่งห้ามนำหน้าทิ้งช่วงคันอื่น เวลาขับนำไปได้ระยะหนึ่งก็จะต้องจอดรอตลอด แต่ก็ไม่มีปัญหาสำหรับพวกเรานะ ปกติก็รั้งท้ายเพื่อจอดถ่ายรูปกันอยู่แล้ว

ระหว่างจอดรถรอคันสส. ที่แวะไปวัดมา พวกเราก็ถ่ายรูปกันไปเรื่อยๆ จ้ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 13:30:42 IP : 222.123.34.151


ความคิดเห็นที่ 321 (1380440)
avatar
คนแรมทาง
image

ระหว่างรถจอดที่ด่านตรวจ พวกเราก็ลงไปยืดเส้นยืดสาย ถ่ายรูป และเข้าห้องน้ำกัน รอคิวเข้าห้องน้ำอยู่ก็เห็นแม่ไก่กับลูกไก่กลุ่มนี้กำลังเดินหาอาหารกันอยู่ค่ะ น่ารักดีจัง เจ้าลูกไก่เดินตามแม่ต้อยๆๆ เลย

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 13:39:54 IP : 222.123.34.151


ความคิดเห็นที่ 322 (1380441)
avatar
คนแรมทาง
image

ถัดจากด่านตรวจมาอีกพักใหญ่ พลขับก็พาพวกเราแวะที่จุดชมวิวแห่งหนึ่ง ซึ่งรถคันอื่นก็ไม่ได้แวะกัน เราเริ่มเข้าใจแล้วแหละที่คนขับชอบบ่นในรถว่าไกด์ขี้เกียจเพราะอะไร เพราะหลายๆ ที่หลายๆ แห่งที่ควรจะพาไปพาแวะ ไกด์มักไม่ทำ ขนาดที่ๆ บอกให้พาไปยังไม่ไปเลย ซึ่งคนขับคงจะเปรียบเทียบกับไกด์คนอื่นๆ ที่เคยเจอแล้วเห็นว่าคนนี้ขี้เกียจจริงๆ

คลื่นภูเขาสลับซับซ้อนกันไปสุดลูกหูลูกตา นี่ถ้าฟ้าโปร่งๆ คงมองเห็นเขาเรียงซ้อนกันได้ไกลกว่านี้อีก

 

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 13:46:08 IP : 117.47.241.16


ความคิดเห็นที่ 323 (1380443)
avatar
คนแรมทาง
image

ผ่านไปเกือบครึ่งวันพอดี พวกเราแวะกินข้าวกลางวันที่ร้านเดิม เมื่อตอนขาไปแวะที่ตอนฝนตก เลยไม่ได้สังเกตุชื่อร้าน วันนี้แวะตอนฝนไม่ตกเลยเดินสำรวจรอบๆ ร้านซะหน่อย ที่นี่เป็นโรงแรมด้วยค่ะ ทั้งโรงแรมและร้านใช้ชื่อว่า Hotel Angeela Fooding ห้องทานอาหารมีระเบียบยื่นออกไปให้ชมวิวกว้างๆ ของนาข้าวขั้นบันไดด้านล่างได้กว้างๆ ส่วนห้องครัวที่ปรุงอาหารแยกออกมาอยู่อีกหลังหนึ่งค่ะ

ระหว่างรออาหารมาเสิร์ฟ พวกเราก็นั่งกินบรรยากาศกันไปก่อน

 

ผ้าหลุมไหล่ผืนนี้ นุ้ยเพิ่งเอาออกมาใช้เป็นครั้งแรก หลังจากซื้อมาจากพาราณสีเมื่อทริปแสวงบุญปลายเดือนธันวาคมปีที่แล้ว ทั้งร้านเหลือลายนี้ สีนี้อยู่ผืนเดียว เป็นผืนที่แขวนโชว์ค่ะ แต่ชอบเลยให้เค้าสอยลงมาให้ ซักเก็บไว้อย่างดี เพิ่งมีโอกาสได้ออกงานคราวนี้แหละ พี่น้อยถามว่ามีอีกมั้ย พี่น้อยชอบสีส้ม ก็บอกไปตามตรงว่ามีผืนเดียวค่ะ แต่ถ้าเป็นโทนสีส้มลายอื่นๆ ก็ได้ เดี๋ยวกลับมาดูให้ที่บ้าน ตอนนั้นพี่น้อยก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่ยืมไปถ่ายรูปนี่แหละ หลังจากนั้นพี่น้อยก็บอกตามตรงว่าอยากจะซื้อต่อ ขายให้ได้มั้ย นุ้ยก็ยังไม่ได้ตอบอะไรค่ะ เพราะยังงงๆ อยู่ ไม่คิดว่าพี่น้อยอยากได้จริงๆ ของเราก็เอาออกมาใช้แล้วด้วย เลยเงียบๆ ไป

มาปรึกษากับพี่ปลาว่าพี่น้อยขอซื้อ แล้วก็สรุปกันว่าถ้าพี่น้อยเงียบๆ ไปไม่ได้ทวนถามอีก กลับไปจะไปดูของใหม่ๆ ที่มีอยู่ว่ายังมีสีส้มมั้ย แล้วค่อยส่งข่าวไปบอกพี่น้อยอีกที แต่ผลสรุปสุดท้ายว่าวันที่จะกลับเมืองไทย พี่น้อยมาทวงคำตอบเรื่องผ้า พร้อมกับบอกว่าจบทริปแล้วค่อยให้ก็ได้ งานนี้เลยต้องยอมแต่โดยดี เพราะเห็นแล้วว่าพี่น้อยชอบมากจริงๆ ส่วนเราเองยังไปพาราณสีอยู่บ่อยๆ ค่อยไปหาซื้อใหม่ก็ได้นะ 

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 14:08:45 IP : 222.123.34.151


ความคิดเห็นที่ 324 (1380444)
avatar
คนแรมทาง
image

พอกินข้าวเสร็จก็ออกเดินทางกันต่อ รถเรานำหน้ามาได้พักหนึ่งพลขับก็จอดข้างทางเพื่อรออีกสองคันข้างหลัง พวกเราก็เลยลงมานั่งชมวิวกัน นางแบบก็เลยต้องทำงานตามระเบียบ
ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 14:39:41 IP : 117.47.241.16


ความคิดเห็นที่ 325 (1380449)
avatar
คนแรมทาง
image

ขับตามกันมาจนเข้าใกล้กังต็อกแล้ว รถคันของเราเกิดยางแบน ไม่รู้ว่าไปโดนอะไรทิ่มเอา เลยต้องจอดเปลี่ยนยางกัน โดยมีพลขับของรถสว.และรถสส. มาช่วยอย่างแข็งขัน เจ้าหนุ่มน้อยของเราดูจะคล่องแคล่วสู้พี่ๆ ไม่ได้ นี่แหละนะคุณค่าของประสบการณ์ ความชำนาญอยู่ที่การฝึกฝนและได้ปฏิบัติจริงๆ ถึงจะขับรถดีแค่ไหน ยังไงก็ยังอ่อนประสบการณ์อยู่ดี

ทุกคนยืนให้กำลังใจ แต่ดูสมาชิกรถเราซิ ทำท่าเหมือนไว้อาลัยให้กับยางที่จากไปอย่างนั้นแหละ...555

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 14:47:53 IP : 117.47.241.16


ความคิดเห็นที่ 326 (1380450)
avatar
คนแรมทาง
image

กลับมาถึงกังต็อกโดยสวัสดิภาพ พวกเราเข้าพักที่โรงแรมการ์มาที่เดิม และได้ห้องเดิมกันเกือบทุกคน เวลาที่เหลือช่วงเย็นก็ให้ทุกคนได้พักผ่อน เดินเล่น ช็อปปิ้งกันตามอัธยาศัย แล้วมื้อค่ำค่อยเจอกัน มื้อนี้เรากับพี่ปลาเลือกร้านหรูสไตล์ฝรั่งที่เดิม เพื่อฉลองวันเกิดให้พี่น้อยด้วย จองโต๊ะเรียบร้อย ก็เดินไปสั่งเค้กที่ร้านเบเกอร์ คาร์เฟ่ และด้วยความที่กลัวว่ามื้อเย็นนี้พี่น้อยจะไม่มากินด้วยอีก เลยต้องกำชับป้านุชให้ชวนพี่น้อยมาให้ได้ ไม่งั้นจะเสียความตั้งใจค่ะ แล้วพี่น้อยก็มาในที่สุด พอทานข้าวกันเสร็จพวกเราก็ร้องเพลง  Happy Birthday ให้พี่น้อยอธิษฐานเป่าเทียนวันเกิดกัน โดยมีพี่น้อยกำกับจังหวะด้วยตัวเองค่ะ

สุขสันต์วันเกิดนะคะพี่น้อย

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 14:58:02 IP : 117.47.241.16


ความคิดเห็นที่ 327 (1380472)
avatar
ป้านุช

 เฮ้อ อ่านมาใกล้จบแล้วซิ ความสุขนี่มันช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน

ผู้แสดงความคิดเห็น ป้านุช วันที่ตอบ 2010-06-20 19:27:37 IP : 58.147.20.205


ความคิดเห็นที่ 328 (1380475)
avatar
คนแรมทาง
image

นั่นซิคะป้านุช ความสุขมันผ่านไปเร็วเสมอ แต่ความสุขอยู่กับเราตลอดเวลาในความทรงจำนะคะ (ถ้ายังจำได้อยู่ก็มีความสุขทุกครั้งที่นึกถึงค่ะ)

จะถึงโค้งสุดท้ายของทริปกันแล้ว นุ้ยสรุปจบทริปได้ทันสมดังตั้งใจก่อนเดินทางไปเที่ยวหลวงพระบางแน่นอนค่ะ สู้ๆ มาต่อเลยนะคะ

วันที่ 9 ของการเดินทาง วันจันทร์ที่ 17 พฤษภาคม 2553  :  กังต็อก (Gangtok) - เพ็ลลิ่ง (Pelling)

อรุณสวัสดิ์เมืองกังต็อกอีกครั้ง วันนี้พวกเราจะต้องออกเดินทางสู่เมืองเพ็ลลิ่ง ซึ่งเป็นเมืองเล็กๆ ทางตะวันตกของสิกขิม และเป็นเมืองสุดท้ายทางตะวันตกที่นักท่องเที่ยวจะไปถึงได้ค่ะ เพ็ลลิ่งยังเป็นศูนย์กลางของการเทรกกิ้ง หรือการเดินป่าเดินเขาของนักเดินเท้าสู่ภูเขาหิมะซึ่งออกเดินทางจากเมืองนี้ด้วย

ก่อนออกเดินทาง เช้านี้เราไปเติมพลังกันที่ร้านเดิม Baker Cafe ค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 20:07:41 IP : 180.180.1.4


ความคิดเห็นที่ 329 (1380477)
avatar
คนแรมทาง
image

ทานอาหารเช้าเสร็จก็ออกเดินทางกันเลย จากกังต็อกไปเพ็ลลิ่ง ต้องใช้เวลาเดินทางประมาณ 5 ชั่วโมงค่ะ ระหว่างทางเราก็เลยต้องหาอาหารเสริมกันหน่อย คือพี่ปลาอยากกินข้าวโพดปิ้งแบบไม่แข็งมาหลายวันแล้วน่ะ แต่ยังไม่ได้กินซักที คราวนี้เจอแบบที่ใช่ เลยพุ่งเข้าใส่ทันที ส่วนใหญ่ที่เจอจะปิ้งแบบเอาข้าวโพดปอกเปลือกแล้ววางปิ้งบนถ่านโดยตรง ซึ่งทำให้เมล็ดข้าวโพดแข็ง แต่เจ้านี้ปิ้งทั้งเปลือก แล้วถึงปอกเปลือกออกมาอังไฟต่ออีกหน่อยก็สุกพอดี แต่ถ้าไม่กำกับอยู่ อังไฟนานก็อาจจะแข็งได้ค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 20:32:16 IP : 180.180.1.4


ความคิดเห็นที่ 330 (1380481)
avatar
คนแรมทาง
image

ขับรถมาอีกสักพักก็ถึงจุดแวะระหว่างทาง ซึ่งเป็นร้านค้าเล็กๆ มีอาหาร เครื่องดื่ม ขนมขาย และมีห้องน้ำให้เข้า แม้แต่รถบัสก็จอดแวะที่นี่กันค่ะ ดีนะที่พวกเรามาถึงก่อน ไม่งั้นต้องต่อคิวเข้าห้องน้ำยาวเลย 

ผู้แสดงความคิดเห็น คนแรมทาง (supansa_c-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-06-20 20:54:18 IP : 180.180.1.4





Copyright © 2007-2037 สงวนลิขสิทธิ์ภาพและบทความที่จัดทำขึ้นโดยเว็บไซต์ ห้ามลอกโดยเด็ดขาด